Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009

ΛΙΠΟ-ΘΥΜΙΚΟΝ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ




«Θ’ αρχίσω να διαβάζω είπε» ένα μωσαϊκό τρίχας,
ένα απίστευτο συνοθύλευμα σπυριών και βρωμάς.
Οι μασχάλες του είχαν βουλιάξει στον ιδρώτα, οι κιτρινωπές κάλτσες
κατάντια προσφυγικού καταλύματος χιλιάδων μικροοργανισμών
και κεινος ρουφούσε το ιστορικό απόσταγμα ενός γαμημένου έθνους
(Δηλαδή ενός έθνους που το γαμήσανε) ξαπλωμένος
νωχελικά στο μαξιλάρι.
« Που θα πας» ρώτησε το απομεινάρι της φάλαινας
Που ζούσε στη στεριά και ταλαντευθήκαν ταυτόχρονα όσο και φρικαλέα οι αποκρουστικές τρίχες στο πηγούνι της.
«Πρέπει να φύγω» είπα.
«Μια ζωή φεύγεις» απάντησε βαριεστημένα.
«Μια ζωή η ζωή μου φεύγει» αποκρίθηκε ηττημένα η φωνή μου.
«Όλο μαλακιές λες κλαπαρχιδα» και έστρεψε με τον περιφρονητικό τρόπο μιας βλάχας το κεφάλι της.